นักกฎหมายเพื่อประชาชนโจ๋เรนเจอร์

กรณีศึกษา การที่ ป.ป.ช ชี้มูลความผิดวินัยอย่างร้ายแรง ฐานกระทำการอื่นใดอันได้เชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่ว จึงมีความผิดอย่างร้ายแรง
     กรณีมีผู้ร้องเรียนเกี่ยวกับการสอบแข่งขันเพื่อบรรจุและแต่งตั้งเข้ารับราชการเป็นพนักงานส่วนตำบลจังหวัด......
     ต่อมาผู้ถูกฟ้องคดีเอารายงานการไต่สวนของ ป.ป.ช.มาลงโทษทางวินัยไล่ผู้ฟ้องคดีออกจากราชการ จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย
     ผู้ฟ้องคดีจึงนำคดีมาฟ้องต่อศาลปกครองเพื่อให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว
     กล่าวคือ ป.ป.ช. ได้ไต่สวนข้อเท็จจริงและชี้มูลความผิดทางวินัยผู้ฟ้องคดี ซึ่งเป็นความผิดวินัยฐานอื่นเพียงฐานเดียว โดยมิได้ชี้มูลความผิดทางวินัยฐานทุจริต ซึ่งเป็นความผิดมูลฐานที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของ ป.ป.ช.ด้วยแต่อย่างใด   
     มติการชี้มูลความผิดดังกล่าวจึงเป็นการชี้มูลความผิดโดยไม่ถูกต้องตามกฎหมาย และไม่ผูกพันผู้บังคับบัญชา ไม่อาจถือเอารายงานการไต่สวนข้อเท็จจริงและความเห็นของ ป.ป.ช.ในกรณีดังกล่าวมาเป็นสำนวนการสอบสวนทางวินัยของคณะกรรมการสอบสวนวินัยได้ ผู้ถูกฟ้องคดี ต้องแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นมาสอบสวนผู้ฟ้องคดีในคดีดังกล่าว เพื่อให้ผู้ฟ้องคดีซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหาได้รับทราบข้อกล่าวหา และได้มีโอกาสชี้แจงนำสืบแก้ข้อกล่าวหาตามขั้นตอนและวิธีการที่กำหนดตามกฎ... ว่าด้วยการสอบสวนพิจารณา
     เมื่อผู้ถูกฟ้องคดี ไม่ได้แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนผู้ฟ้องคดี และไม่ได้แจ้งข้อกล่าวหาดังกล่าวให้แก่ผู้ฟ้องคดีทราบ เพื่อให้ผู้ฟ้องคดีได้มีโอกาสโต้แย้งชี้แจงแสดงพยานหลักฐานนำสืบแก้ข้อกล่าวหา
     ดังนั้น การที่ผู้ฟ้องคดี มีคำสั่งลงโทษไล่ผู้ฟ้องคดีออกจากราชการ จึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว
     มีผู้ขอมานำมาเสนออีกครั้งครับท่าน ส่วนรายละเอียดขอให้ท่านศึกษาจากคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ 823/2568 (คนโดยนิติกรพร)
 
 https://drive.google.com/file/d/1nJm4oEhxyJNBihgEdTdzw-E7QnFSOlQD/view?usp=drive_link

   หรือดาวน์โหลดได้ที่

 https://www.admincourt.go.th/admincourt/Casefile/admcase/document/signed/2025/pdf/2567/01012-671510-1f-680925-0000820989.pdf