เห็นฟ้าครึ้ม พี่ยิ่งครึ้ม ในทรวงอก   เห็นฝนตก ยิ่งพา น้ำตาไหล
เห็นฟ้่าครวญ ยิ่งครวญ ป่วนฤทัย  ทั้งหนาวกาย หนาวฝน เหลือทนจริง
แม้ระดม ห่มนวม หรือสรวมเสื้อ  ไม่อุ่นเหลือ หนึ่งกอด แม่ยอดหญิง
ยามไกลน้อง ต้องนอน กอดหมอนอิง  มิได้พิง พึ่งนาง ให้หมางเมิน
เมื่อความจนเดินเข้าทางประตู  ความรักก็โบยบินออกทางหน้าต่าง